Pierwsza pomoc to działania podejmowane wobec osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego do czasu przybycia profesjonalnych służb ratowniczych.
Przed udzieleniem pomocy należy ocenić bezpieczeństwo własne, poszkodowanego i innych osób. Ratownik nie powinien narażać się na niebezpieczeństwo.
Podczas zgłoszenia należy podać przede wszystkim miejsce zdarzenia, jego rodzaj, liczbę poszkodowanych i ich stan oraz odpowiadać na pytania operatora.
Jeżeli osoba jest nieprzytomna i nie oddycha prawidłowo, należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową (RKO).
U osoby dorosłej stosuje się schemat 30 uciśnięć klatki piersiowej : 2 oddechy ratownicze. Jeżeli wykonanie oddechów nie jest możliwe, należy prowadzić nieprzerwane uciskanie klatki piersiowej.
AED to automatyczny defibrylator zewnętrzny. Jeżeli jest dostępny, należy go użyć możliwie szybko i wykonywać jego polecenia głosowe lub wizualne.
Jeżeli poszkodowany jest nieprzytomny, ale oddycha prawidłowo i nie ma przeciwwskazań wynikających z jego stanu, należy odpowiednio zabezpieczyć drożność dróg oddechowych, ułożyć go w pozycji bezpiecznej i regularnie kontrolować oddech.
Należy możliwie szybko ograniczyć krwawienie, stosując odpowiedni ucisk na miejsce krwawienia i opatrunek. Należy wezwać pomoc, jeżeli sytuacja tego wymaga.
Należy przerwać działanie czynnika powodującego oparzenie i rozpocząć chłodzenie oparzonego miejsca chłodną bieżącą wodą. Nie należy stosować domowych środków, tłuszczów ani przypadkowych preparatów.
Nie wolno dotykać poszkodowanego, jeżeli nadal znajduje się pod działaniem prądu. W pierwszej kolejności należy bezpiecznie przerwać działanie źródła energii elektrycznej. Następnie ocenia się przytomność i prawidłowy oddech oraz postępuje odpowiednio do stanu poszkodowanego.