Z czego składa się logo?
Wielu ludzi błędnie nazywa każdy znak graficzny firmy „logiem”. W profesjonalnej reklamie pełny znak to zazwyczaj logo, które składa się z trzech niezależnych elementów:
- Sygnet: To symbol, znak graficzny lub ilustracja kojarząca się z marką (np. charakterystyczne nadgryzione jabłko w Apple czy trzy paski w Adidas). Sygnet działa bez użycia słów i buduje natychmiastowe skojarzenie.
- Logotyp: To tekstowa część znaku, czyli nazwa firmy zapisana za pomocą specjalnie dobranego lub zaprojektowanego kroju pisma (np. charakterystyczny napis "Coca-Cola" lub "Google").
- Tagline (hasło firmowe): To krótkie hasło umieszczane bezpośrednio pod znakiem firmowym, które doprecyzowuje, czym zajmuje się firma lub jaka jest jej filozofia (np. hasło „Just do it” pod znakiem Nike).
Podstawowe rodzaje krojów pisma
Wybór odpowiednich liter w projekcie reklamowym ma ogromne znaczenie dla czytelności przekazu. Na początku nauki musisz opanować dwa podstawowe rodzaje krojów:
- Kroje szeryfowe (Serif): Posiadają ozdobne, poprzeczne kreski (szeryfy) na końcach głównych linii liter (np. Times New Roman). Szeryfy pomagają „prowadzić” wzrok, dlatego stosuje się je w długich tekstach drukowanych, jak książki czy gazety.
- Kroje bezszeryfowe (Sans-serif): Są całkowicie proste i pozbawione jakichkolwiek ozdobników na końcach liter (np. Arial). Są bardzo nowoczesne i doskonale czytelne na ekranach komputerów oraz smartfonów.
Slogan reklamowy – samodzielny vs niesamodzielny
Slogan to krótkie, chwytliwe zdanie, które ma zapaść klientowi w pamięć i wywołać pozytywne emocje. W reklamie wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje sloganów ze względu na to, czy zawierają one w sobie nazwę marki:
- Slogan samodzielny: To hasło, które zachowuje swój pełny sens marketingowy nawet wtedy, gdy usuniemy z jego otoczenia logo. Zawiera ono w sobie nazwę firmy lub produktu, dzięki czemu klient od razu wie, o jaką markę chodzi. Przykład: „Zawsze Coca-Cola” lub „OREO – kręć, liż, zanurz”.
- Slogan niesamodzielny: To hasło, które bez obecności logo lub nazwy firmy całkowicie traci swój sens i staje się anonimowe. Nie zawiera w sobie nazwy marki, więc musi być zawsze pokazywane razem z nią. Przykład: „Just do it” (bez logo Nike nie wiemy, o co chodzi) lub „I'm lovin' it” (hasło McDonald's).
Podstawy barw w reklamie: RGB vs CMYK
Jako młody projektant musisz zapamiętać najważniejszą zasadę: projekty na ekran komputera przygotowuje się zupełnie inaczej niż projekty przeznaczone do wydrukowania w drukarni. Odpowiadają za to dwa różne modele przestrzeni barwnej:
- Model RGB (do ekranów): Składa się z trzech kolorów: Czerwonego (Red), Zielonego (Green) i Niebieskiego (Blue). To model oparty na świetle – ekrany smartfonów, telewizorów i monitorów świecą tymi trzema kolorami, mieszając je ze sobą. Suma wszystkich trzech barw RGB daje czyste białe światło.
- Model CMYK (do druku): Składa się z czterech kolorów farb: Cyjanu (Cyan - jasnoniebieski), Magenty (Magenta - fuksja/różowy), Żółtego (Yellow) oraz Czarnego (Key color - czarny). Tych farb używa każda drukarka domowa oraz wielkie maszyny w drukarniach. Suma farb CMYK nałożonych na papier daje ciemny, brudny brąz (dlatego dodaje się osobną czarną farbę K).
Ważna zasada 1 klasy: Jeśli projektujesz post na Facebooka lub Instagrama, Twój plik musi mieć tryb RGB. Jeśli projektujesz ulotkę lub wizytówkę do druku – plik musi być w trybie CMYK, inaczej kolory na papierze będą blade i przekłamane!